Nieuws maken is noodzaak

Bedrijven moeten de boer op

Alleen de bedrijven en organisaties die zelf nieuws maken, zullen in de toekomst overleven. De louter commerciële verkoopboodschap slaat niet meer aan bij het grote publiek. Een publiek dat steeds kritischer en mondiger wordt. Een publiek dat online zelf kan publiceren, delen en vermenigvuldigen. Een publiek dat niet meer iets krijgt voorgeschoteld maar zelf bepaalt welke informatie het tot zich neemt.

Spraken we vroeger alleen over lezers, luisteraars en kijkers. Nu kunnen we daar volgers, vrienden, bloggers en twitteraars aan toevoegen. De mogelijkheden om nieuws te delen zijn in korte tijd enorm gegroeid. Het zijn allang niet meer alleen de traditionele media die het nieuws maken en verspreiden. Bedrijven en organisaties kunnen dat steeds beter zelf. Dit verklaart ook meteen waarom Arnold en ik onszelf De Nieuwsmakers noemen. We helpen onze klanten nieuws maken.

Maakten traditionele media vroeger de vertaalslag naar het grote publiek; tegenwoordig moeten bedrijven en organisaties dit zelf doen. Marketing- en communicatieprofessionals moeten zich dus als journalisten gaan gedragen, willen ze hun publiek bereiken. Als De Nieuwsmakers zijn we dan ook trots op onze journalistieke achtergrond.

Journalisten weten als geen ander welke ingrediënten nodig zijn voor een interessant verhaal. Een nieuwsbericht bijvoorbeeld dat zo goed in elkaar zit dat het zichzelf via de traditionele en nieuwe media verspreidt. Hetzelfde geldt voor het opiniestuk waarmee persoon en bedrijf zich als autoriteit kunnen manifesteren. Of wat dacht u van het klassieke persbericht – maar wel zo opgesteld dat het journalisten aan niets ontbreekt en ze meteen aan de slag kunnen.

Een journalistiek sausje alleen is onvoldoende

We onderscheiden ons duidelijk van andere communicatie-, marketing-, reclame-, en pr-bureaus. Want ook al hebben de termen ‘brand journalism’ en ‘content marketing’ daar hun intrede gedaan; de aanvliegroute blijft een commerciële. Dat is ook niet zo vreemd als je al jaren je best doet om een dienst of product te verkopen.

Bij De Nieuwsmakers werkt het net andersom. Jarenlang hebben we verhalen voor de traditionele media geschreven en beoordeeld. Ons vertrekpunt blijft journalistiek; iets wat we willen vasthouden en bewaken. Niet voor niets blijven we ook werkzaam in de journalistiek. Zo blijven we op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en voorkomen we dat ons ‘journalistieke gevoel’ verwatert of erger: een wassen neus en verkooppraatje wordt. Om belangenverstrengeling te voorkomen, adviseer ik als hoofdredacteur van Vakblad Uitvaart bijvoorbeeld geen bedrijven binnen de uitvaartbranche.

Wel zie ik in die functie dat het ook grote ondernemingen nog steeds niet lukt hun commerciële bril te verruilen voor een journalistieke. Het persbericht blijft een bedrijfsfolder, de reportage een zoveelste bedrijfsfilm en het interview een lofzang op de directeur. Documenten waar niet alleen de journalist maar ook het publiek doorheen prikt. Bovendien roepen ze vaak ook nog irritatie op en hebben ze zo een averechts effect.

Zie hier het voordeel van onafhankelijk journalistiek advies. Advies dat veel verder gaat dan alleen een journalistiek sausje. Advies dat zich binnen bedrijven en organisaties richt op het signaleren, herkennen en benutten van kansen om in de media te komen. Advies dat een waardevolle aanvulling is op het werk van communicatie-, pr-, en marketingmedewerkers. Advies waarmee bedrijven en organisaties zelf nieuws maken en dus de regie voeren. Welkom bij De Nieuwsmakers: het journalistieke merk voor merkjournalistiek.

Joep schreef verschillende columns over ‘roze onderwerpen’ voor COC Haaglanden. Hieronder een selectie:

De homopieper

De val van de Bosnische stad Srebrenica en de daaropvolgende massamoord op zeven tot acht duizend moslimjongens en –mannen. Het kindermisbruik binnen de katholieke kerk. Beiden waren zogenaamd de schuld van respectievelijk roze soldaten en roze priesters. De homo als ideale zondebok voor problemen, die sommige hetero’s liever onder het tapijt vegen.

Gelukkig maar dat Evo Morales weet waar al die gays toch vandaan komen. De Boliviaanse president beweerde namelijk dat de genetisch gemanipuleerde Hollandse aardappels homoseksualiteit veroorzaken. De benaming pootaardappel krijgt zo wel een heel bijzondere betekenis. Grappig ook dat deze homopieper wordt gebruikt om nieuwe aardappels te kweken. De pootaardappel wordt namelijk in de grond gestopt. Aan de wortels van de roze knol groeien vervolgens andere aardappels en boven de grond een nieuwe aardappelplant.

In Nederland worden veel pootaardappels verbouwd, die verkocht worden aan het buitenland. Als we de gedachtekronkel van Morales voor de grap even serieus nemen, hebben we er opeens een heel bijzonder exportproduct bij. Ook hebben we meteen de hoofdreden van Morales’ kritiek op de Hollandse aardappel te pakken. De indiaanse president zal er namelijk van balen dat veel Nederlandse boeren knollen exporteren. De aardappel was immers het basisvoedsel van de Inca’s. Via Spaanse ontdekkingsreizigers kwamen de piepers vervolgens naar Europa waar monniken het gewas verder verspreidden.

Eigenlijk zijn het dus de Spanjaarden en katholieke edelen, die ervoor gezorgd hebben dat er over de hele wereld homo’s wonen. Vincent van Gogh, die volgens velen homoseksueel was, schilderde natuurlijk ook niet voor niets de aardappeleters. Hoe meer homo’s, hoe beter, moet de meester gedacht hebben toen hij zijn wereldberoemde schilderij produceerde.

Gelukkig weet iedereen dat bovenstaande redeneringen kant noch wal raken. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de bewering van eigenheimer Morales. De president kwam daar zelf ook achter en bood een week na zijn uitspraken excuses aan. Toch is het leuk om zijn gedachtekronkel verder uit te werken. Al was het alleen maar om de achterlijkheid ervan aan te tonen.

Zo zouden we de herfstvakantie eigenlijk homovakantie moeten noemen. Want om de aardappeloogst vroeger uit de grond te halen, werd het hele gezin ingeschakeld. Tijdens de oogst kwamen veel kinderen daarom niet naar school en werd de aardappelvakantie ingevoerd. Deze aardappelvakantie kennen we nu als herfstvakantie.

Als we Morales’ redenering blijven volgen, ziet de toekomst er voor homohaters bovendien niet best uit. Zo bestaat de aardappel onder meer uit zetmeel, dat veelvuldig wordt gebruikt in de voedingsindustrie om bijvoorbeeld noodles, winegums, borrelnootjes en chips te maken of soepen en sauzen te binden.  Het aantal homo’s zal zich zo dus heel snel uitbreiden.

Rest natuurlijk ook nog de vraag hoe de roze knol moet gaan heten. Het aardappelras Bintje is in 1905 aan zijn naam gekomen doordat bovenmeester Klaas de Vries samen met zijn leerlingen nieuwe aardappelrassen kweekte. De mooiste aardappelsoort vernoemde hij naar zijn ijverigste leerling Bintje Jansma. Evo lijkt me daarom een mooie naam voor de roze pieper. Het is er vast een van het kooktype zeer kruimig, die makkelijk uit elkaar valt. Denk aan Morales en lekker fijnstampen zou ik zeggen.

SchijnHeilige Stoel

Dat de Rooms-katholieke Kerk al jaren de weg kwijt is, weet elk weldenkend mens. Hetzelfde geldt voor het feit dat een kat in het nauw rare sprongen maakt. De combinatie van deze twee leverde afgelopen week de zoveelste rare en ronduit beledigende uitspraak van de Heilige Stoel op. Kardinaal Tarcisio Bertone, in rang de nummer twee in het Vaticaan, liet namelijk weten dat pedofilie en misbruikschandalen binnen zijn kerk verbonden zijn met homoseksualiteit en niets te maken hebben met het celibaat.

De man in jurk deed zijn uitspraak in de hoofdstad van het zwaar katholieke Chili maar van over de hele wereld volgde snel een stormvloed van kritiek. Daarbij lieten niet alleen de homobelangenorganisaties van zich horen maar kwam bijvoorbeeld ook het Werkverband van Katholieke Homo-Pastores (WKHP) in actie.

Volgens de vereniging van katholieke homo-pastores ligt de oorzaak van seksueel misbruik door priesters in de combinatie van twee factoren: een ‘onderdrukte seksualiteit door verkeerd beleefd celibaat, waardoor het seksuele verlangen een uitweg zoekt die het daglicht niet kan verdragen’ en ‘het niet respecteren van de kwetsbaarheid van de ander in asymmetrische relaties’.

In gewoon Nederlands komt dat neer op een geile pastoor, die zo’n zin heeft in seks dat hij zich niet aan het celibaat kan houden en zijn machtspositie misbruikt om zijn leuter in de mond of kont van een minderjarige te steken.

Het feit dat uit de kast gekomen homo’s in de kerk geen hostie ontvangen, wordt zo wel veel begrijpelijker. Een man of jongen met open mond op zijn knieën aan de communiebank zou immers zomaar tot een erectie kunnen leiden. En dan sta je toch letterlijk en figuurlijk voor lul tegenover al je volgelingen.

Tegen allen die bovenstaande passage niet gepast of onnodig kwetsend vinden, zou ik het volgende willen zeggen: De paus heeft er een handje van om andere mensen steeds de les te lezen. Met zijn beschuldigende vingertje verzet hij zich steevast tegen wat hij het losbandig gedrag van mensen noemt. Zo is seks voor het huwelijk volgens hem niet toegestaan en omschrijft hij echtscheidingen en abortus als ernstige overtredingen die geweld doen aan de menselijke waardigheid. Homo’s ziet hij als een aanval op de schepping. Het feit dat ze in sommige landen mogen trouwen, is volgens hem dan ook uit den boze.

Verder kent iedereen zijn belachelijke standpunten over condoomgebruik. Zo zouden rubbers mensen aanmoedigen om wisselende contacten te hebben en bijdragen aan de verspreiding van het aidsvirus, meent de kerkelijk leider. Over seksueel misbruik van kinderen, blijkt de man echter geen mening te hebben. Hij is opeens zijn tong verloren en dat is toch hoogst opmerkelijk te noemen. Wat ooit als een klein doofpotje begon, ontwikkelt zich zo tot een enorme darkroom vol ellende.

De katholieke versie van de donkere kamer onderscheidt zich echter op één belangrijk punt van het origineel. Mensen hadden er geen seks voor hun plezier maar omdat ze ertoe werden gedwongen. Ik weet wel wat erger is maar ik vraag me af of de paus ooit het fatsoen krijgt zijn excuses aan te bieden aan de slachtoffers van katholiek seksueel misbruik. Voor al die geile priesters heb ik intussen nog wel een goede tip. Ga eens naar een échte darkroom. Je zult zien dat seks tussen twee of meer mannen, die daar ook echt zin in hebben, veel leuker en lekkerder is. Bovendien komt er nooit gedonder achteraf. Iedereen stemde er immers mee in en niemand heeft het gezien. Je zou bijna denken dat je in de hemel bent beland.